Gast op Stal

Slideshow herbouw, inladen duurt enkele seconden...

herbouw1
herbouw2
herbouw3
herbouw4
herbouw5
herbouw6
herbouw7
herbouw8
herbouw9
herbouw9a
herbouw9b
herbouw9c
herbouw9d
herbouw9e
herbouw9f
herbouw9g
herbouw9h
herbouw9i
herbouw9j
herbouw9k
herbouw9l
herbouw9n
herbouw9o
herbouw9p
herbouw9q
herbouw9r
herbouw9s
herbouw9t
herbouw9u
herbouw9v
herbouw9w
herbouw9x
herbouw9y
herbouw9z
01/34 
start stop bwd fwd

20 februari 2017

Het is nu 4 jaar geleden dat de brand zich voltrok en nog steeds is de verzekeringsafhandeling onder de rechter. Het is eigenlijk te zot voor woorden dat het zo lang moet duren. We laten ons er echter niet door leiden en kijken vooruit! Maar deze zaak opgeven doen we niet. We zijn na de nodige aarzeling toch van plan om de bijstal, die nu nog in puin ligt, toch weer op te gaan bouwen. Niet rationeel natuurlijk, maar we willen gewoon terug wat we verloren zijn. Als we alles in eigen beheer uitvoeren en er de tijd voor nemen zouden we die volgend jaar hopelijk weer als accommodatie kunnen toevoegen.

 

12 augustus 2016

Na een teleurstellende gerechtelijke uitspraak, nl dat onze eis tot schadevergoeding niet is toegewezen, hebben we besloten hiertegen in beroep te gaan. We hebben sterk het gevoel dat de rechter geen zin had zich te verdiepen in een wel of niet foutief aangelegde schoorsteenkanaal en daarom de getuigenverklaringen als onvoldoende heeft bestempeld. Het gevoel van onrecht neemt bij ons alleen maar toe. Hopelijk gaan bij hoger beroep drie rechters zich wat onafhankelijker opstellen. Blijkbaar komen verzekeraars er zo dus ook nog mee weg. We hebben naar ons gevoel dus geen keus. Ons rechtvaardigheidsgevoel laat dat niet toe.

Verder draait onze B&B weer op een redelijk niveau en krijgen we het gevoel dat we er wel weer bovenop gaan komen.Het diepste dal ligt achter ons!

 

20 februari 2016

Het is vandaag precies 3 jaar geleden dat we door de brand werden getroffen en nog steeds zijn we met de schade afhandeling - lees ASR- bezig. ASR heeft vorig jaar overigens €600 miljoen winst gemaakt, meer dan alle jaren daarvoor. Geen wonder, als je niets uitkeert en wel de premies incasseert, dan bouw je vermogen op! Dat moet natuurlijk om dit staatsbedrijf (!) de gang naar de beurs zo positief mogelijk in te laten gaan, opgepoetste jaarcijfers maken ASR gewoon meer waard. En wij maar denken dat redelijke argumenten tot een redelijk resultaat leiden. Betrokken advokaten verdienen flink aan onze zaak. De tegenpartij schuwt hele leugens en halve waarheden niet om hun gelijk te halen. Ondertussen kunnen wij de laatste fase van de herbouw niet financieren en dus ook niet realiseren. ASR heeft een lange adem en weet hoe dit spel gespeeld moet worden: put je tegenstander uit tot hij met de rug tegen de muur staat en geen kant meer op kan. Deze moraal binnen de financiële wereld is- ondanks de recente crisis en alle mooie woorden in jaarverslagen - dus geen steek veranderd. Het zou goed zijn als daar eens breed publicitaire aandacht aan werd besteed. Onze zaak is daar in zijn eentje natuurlijk te 'klein' voor, maar dat de amoraliteit structureel is, is ons wel duidelijk geworden. We blijven hopen op een goede afloop.

Wij strijden dus verder. Op 23 maart a.s. zal de rechter een uitspraak doen.

 

 

12 oktober 2015

Afgelopen zaterdag 10 oktober hebben we een 'open dag' gehouden. Veel mensen waren nl. nieuwsgierig naar de stand van de herbouw en daarom hadden we, hoewel nog lang niet klaar, onze deuren zaterdag voor iedereen geopend. We zijn eigenlijk perplex van de overweldigende belangstelling, de vele attenties en vooral de postieve reacties! Dat doet ons echt goed. Voor iedereen die geweest is: dank!


15 mei 2015

We hebben inmiddels een rechtszaak tegen de Kachelspecialist Goutum, lees ASR, achter de rug, maar hebben helaas niet een schikking met ASR bereikt. De 'fooi' die ASR ons op feodale wijze 'gunt' in relatie tot de tonnen restschade is gewoonweg schofferend te noemen. Dit betekent dat we eigenlijk geen keus hebben en noodgedwongen een rechterlijk vonnis moeten afwachten. Het wordt ons wel duidelijk dat dit spelletje gewoon bewuste strategie van ASR, c.q. verzekering maatschappijen is. Zowel onze eigen brandverzekering als de aansprakelijkheids verzekering vd kachelspecialist eindigt uiteindelijk bij dezelfde verzekeraar: ASR. Die liet in 2013 tegelijkertijd twee onderzoekers elk een rapport opstellen waarbij bewust geen eenduidigheid over oorzaak en gevolg werd opgeschreven. Leugens en verdraaiingen worden niet geschuwd. Zelfs klinkklare onzin over het uitbreken van de brand aan de andere zijde van de boerderij wordt op basis van foto's (genomen tijdens de uren durende brand) als serieus genomen, ondanks alle getuigenverklaringen die er afgelegd zijn. Daarmee creëert ASR zich een positie in een rechtszaak om te kunnen pingpongen en daarmee de tegenstander (lees 'klant') kapot te maken. Zij hebben de tijd, zij hebben de middelen, zij hebben deze moraal!. Zelfs het vervalsen van documenten is in de strijd geworpen! We kunnen het bijna niet geloven. We zullen dus noodzakelijkerwijs onze B&B provisorisch eerst zo af moeten zien te ronden en maar hopen dat het goed komt om ook de rest van het verloren gegane te kunnen herbouwen. Wij houden ons nu dus nog steeds, nu ook door nood gedwongen, bij onze leus: "net opjaan, de kop d'r foar!"

22 maart 2015

Afgelopen week hebben we de bouwkundige en de installatietechnische werkzaamheden voor de Loft - onze hoogste en meest bijzondere ruimte- afgerond en konden we/ mochten we die gaan inrichten. Het leukere deel van herbouw...Het uitzicht is echt fantastisch! Het voelt bijzonder goed. We zijn dus ook erg benieuwd hoe dit door anderen zal worden ervaren, maar het kan bijna niet anders dan dat dit ook positief zal zijn. De bijbehorende slaapkamers volgen nog.

20 Februari 2015

Vandaag is het alweer 2 jaar geleden. De contouren van de kop hals romp zijn weer hersteld. Het grote "gesloten dakoppervlak" dat de welstandcommissie zo kon waarderen is bij 'bepaalde'  weersomstandigheden te ervaren, zie onderstaande winterfoto. Inmiddels is de Heasouder 2.0 ook zover dat we weer gasten kunnen ontvangen! Het is natuurlijk anders dan het was, maar toch ook gelijkend. Aan de grote eettafel wordt nu druk gewerkt: lijmen, schroeven, schuren, lakken, schuren, lakken etc....

 

Laatste nieuws december 2014

Het lijkt erop dat we De Heasouder zo rond de jaarwisseling gereed kunnen hebben! Met man en macht wordt er nu gewerkt aan de interieur afwerking en aan de installaties. De c.v. werkt in ieder geval al weer. De meubels zijn reeds besteld en deels ook al geleverd. Begin januari 2015 kunnen we dus de eerste foto's van de appartementen op onze site plaatsen, evenals de beschikbaarheidskalender, zodat gasten ook weer kunnen boeken met de juiste informatie. De Heasouder zal net als voorheen geschikt zijn voor maximaal 12 personen. Nadere detail informatie volgt dus!

Nieuws oktober 2014

Een belangrijke tweede stap in verzekeringsland hebben we sinds vorige week gezet. Beter laat dan niet en beter te weinig dan helemaal niets, moeten we helaas concluderen (we zijn hiermee nl. al vanaf november 2013 mee bezig...) Anno 2014 gedragen verzekeringsmaatschappijen zich nog steeds als in het feodale tijdperk. Maar goed, we kunnen dus nu voorlopig verder met het afbouwen en inrichten van één of 1,5 appartement, al zullen we voor de gehele afbouw (o.a. herbouw van de Stâl) en de inrichting daarvan ook nog de schadevergoeding van de derde verzekeringspartij, nl die van de kachelspecialist (lees ASR) nodig hebben.

De appartementen in de romp krijgen nu eerst voorrang, omdat die waarschijnlijk het snelst weer ‘in de lucht’ te krijgen zijn. De komende maanden wordt het dus veel wanden en kozijnen plaatsen, gipsplaten afschroeven, plamuren, schilderen en leidingwerk etc. aanleggen. Waar komt de keuken, waar moeten de trapopgangen, waar komen de stopcontacten en de lichtschakelaars, welk verwarmingssyssteem kiezen we, welk meubilair moet waar staan en in welke kleur, etc etc. Alles moet nu in de beslismode plaatsvinden. Leuk, en soms ook stressvol. In december kijken we hoever we zijn...

 

De eerste dakpannen zijn gelegd!

De panlatten op dak van de westzijde zitten erop!

Met de hulp van velen komen we er zeker!

Het resultaat na 1 week! We hebben weer contour, en dat geeft veel positieve energie.

Vandaag is er begonnen met de opbouw van de spanten! Een heugelijke dag dus. Afgelopen week is er daarom veel geboord in de betonvloer om de ankerplaten te kunnen monteren. 140 gaten van elk 18 mm geeft veel blaren en lamme armen. We hebben het er graag voor over...

We beginnen aan een nieuw jaar en hopen dat we vanaf nu zo snel mogelijk de schuur zijn oorspronkelijke contouren terug kunnen geven. De aannemer zal de eerste werkweek van januari starten met het wapeningswerk van de te storten betonvloer. Het weer blijft hopelijk t/m de uithardingsperiode even zacht als het nu is... Als de vloer is uitgehard mag het natuurlijk gaan vriezen. We wensen in ieder geval iedereen die ons de afgelopen periode heeft gesteund in zowel moreel als fysiek opzicht voor het komende jaar meer dan alle goeds toe, onze dankbaarheid is groter dan woorden kunnen beschrijven en ook groter dan geld kan vergoeden!

De vloer is gestort en gevlinderd! 14 januari 2014.

We hebben na 10 maanden soebatten eindelijk een schikking bereikt met ASR, onze brandverzekeraar. We kunnen dus nu verder. Hun strategie is blijkbaar om nooit 100 % uit te keren, wat ons betreft dus geen gouden Loekie maar een loden... De resterende schade moeten we dus op de schuldige partij zien te verhalen. We hebben inmiddels De Kachelspecialist uit Goutum aansprakelijk gesteld. De aanleg van de kachelpijpdoorvoer door het rieten dak was niet volgens de regels gebeurd. Geruchten c.q. insinuaties dat de kachelpijp niet was voorzien van een vonkenvanger willen we hierbij ontzenuwen, niet dat het wat uitmaakt, maar toch. Inmiddels is de aannemer begonnen met de voorbereidingen voor de betonvloer, dwz riolering en mantelbuizen ingraven en een zandbed aanbrengen. Hopelijk lukt het nog de vloer te storten voordat de vorst invalt. We hopen nl. dat Murphy in 2014 ergens anders gaat werken... Zekerheid daarover heeft hij echter niet gegeven.

Nog steeds is er met de verzekering (ASR...) geen overeenstemming bereikt over het uit te keren schadebedrag. Ongelofelijk maar waar! We zijn 9 maanden verder en er is nog geen herstart mogelijk. We hebben een prachtige zomer met zeer werkbaar weer wachtend en wachtend aan ons voorbij moeten laten trekken. Het tijdelijk weer bewoonbaar maken van de slaapkamers voor de komende winter is nu met hulp van familie en vrienden de prioriteit. Het tijdelijk aangebrachte waterdichte dak op de zolders van deze slaapkamers is echter bij de afgelopen zware storm op 28 oktober in zijn geheel (9x3 meter) in de fruitbomen gewaaid. Gevolg: lekkage op net aangelegd werk. Onnodige schade dus als we gelijk iets definitiefs hadden kunnen bouwen. Afgelopen week hebben we het onkruid uit de schuur gewied....De frustratie over dit soort onnodig dubbel werk is groot en wordt steeds moeilijker te dragen. Inmiddels hebben we een advocaat in de arm genomen om de afhandeling namens ons verder te behartigen.

Wachten, wachten, wachten. Het wordt steeds moeilijker. En ook steeds ergerlijker. De verzekering moet nu eerst een standpunt innemen, anders weten we niet hoever de herbouwambities kunnen worden vormgegeven. Ook de bouwvergunningsprocedure gaat waarschijnlijk lang duren. Omdat we in een monument wonen, is de standaard proceduretijd voor een aangepast herbouwplan zoals gemeld 26 weken. En dat voor ons 'simpele' voornemen om de schuur gewoon in zijn oorspronkelijke contour terug te bouwen. Monumentenzorg moet nu aan de gemeente nog een advies uitbrengen over de status van ons monument: wat is nog wel monumentaal en wat niet. Dit hebben we half maart al met elkaar besproken, maar er staat nog steeds niks op papier... De gemeente valt hierin volgens ons niet veel te verwijten, het zijn de hun adviserende instanties als monumentenzorg en welstandscommissie die alles zo stroperig maken.

De bestaande betonvloer hebben we -vooruitlopend op alles- in de afgelopen week laten slopen. Deze zal vervangen moeten worden door een gewapende betonvloer, waarop straks de nieuwe houten spanten moeten worden geplaatst. De nog aanwezige gierputten, die de vorige eigenaar had aangelegd, zijn met het vrijkomende puin en grond gevuld en goed aangestampt. De roostervloer is met een kraan ‘gedemonteerd’ en wordt nu elders hergebruikt. De eerste bonuspunten voor duurzaam bouwen zijn dus binnen. Binnenkort wordt alle grond en puin afgedekt, afgevlakt en ingetrild met een zandlaag. Daarna zal de werkelijke herbouw eindelijk een aanvang kunnen nemen, want tot nu toe is er nl. alleen maar afgebroken.

Ook het laatste restant handmatige asbest opruimwerk uit onze tuin is afgelopen week afgerond, al hadden ze daar toch een minikraan en maaiapparatuur voor nodig omdat de walkanten van de sloot natuurlijk inmiddels waren overgroeid met vers ‘lentegroen’. Als ze het 1 maand geleden direct aansluitend hadden gedaan, was dat volgens ons niet nodig geweest. Met het maaien zijn nu ook onze bessestruiken onnodig met de grond gelijk 'gestrimd'. We proberen dit soort afwikkelingen maar niet meer rationeel te benaderen…

Onze strowagen is weer gerepareerd! De eerste fase van de wederopbouw is daarmee afgerond en dat is vooral een mentale overwinning. Door de ervaring van de vorige keer konden we kleine onvolkomenheden voorkomen. Dat er natuurlijk ook weer andere ontstaan is de ervaring van deze keer: de maatvoering van de stropakken van deze levering was nl. anders dan de vorige. Stropakken kennen geen "Waalformaat" , "Rijnformaat" o.i.d. Elk stro-persapparaat levert zo zijn eigen afmetingen; dit keer was het formaat "Finsterwolde 2012" De volgende reportage geeft een beeld van het werk op zaterdag 4 mei 2013:

strowagen2a
strowagen2b
strowagen2c
strowagen2d
strowagen2e
strowagen2f
strowagen2g
strowagen2h
strowagen2i
strowagen2j
strowagen2k
strowagen2l
strowagen2m
strowagen2n
strowagen2o
strowagen2p
strowagen2q
strowagen2r
strowagen2s
01/19 
start stop bwd fwd

De eerste stap is gezet. Afgelopen week zijn alle machines, containers en schaftketen van de asbest saneerder weer vertrokken. Alleen een deel van de tuin is nog niet vrijgegeven, daar zal een extra ronde 'handpicking' voor nodig zijn. De langdurige periode van kou heeft veroorzaakt dat we dus pas 2 maanden na de brand weer 'vrij' op ons eigen erf mogen rondlopen. Vanaf nu kunnen we ons dan ook gaan richten op de wederopbouw. De grote kale vlakte van de weggevaagde schuur maakte echter wel dat de moed ons deze week toch even in de schoenen zonk. Wat een werk staat ons nog te wachten… Alle verschillende niveaus van de begane grond vloer zullen eerst moeten worden geëgaliseerd, zodat er 1 uniforme betonvloer als startpunt kan dienen. Stap 2 is dus nog meer slopen, boorpalen aanleggen en dan betonstorten en spanten plaatsen. Jammer dat met de extreem harde wind van vorige week een deel van de karakteristieke zuidmuur is omgewaaid...

Het heeft enige weken geduurd, maar vorige week vrijdag is een ploeg saneerders met het opruimen van de brandresten begonnen. Gehuld in witte of blauwe overalls en voorzien van perslucht maskers rapen ze handmatig de deeltjes asbest -op het erf en ook verspreid in het naastgelegen weiland - op. Dit kon niet eerder vanwege de kou. Asbest opruimwerk mag niet plaatsvinden onder de + 5 graden C, dit vanwege de geforceerde luchtstroom naar de maskers. Vanwege de extreem aanhoudende kouperiode met gure harde wind hebben we dus wekenlang gefrustreerd zitten afwachten tot het ging dooien. Inmiddels is gelukkig ook een kraan bij het sloopwerk ingezet en dagelijks worden er ongeveer 2 containers met afval afgevoerd. De roostervloeren op de voormalige gierkelders in de schuur werken voor het kraanwerk echter ook weer beperkend. Het achtererf is inmiddels grotendeels wel vrijgegeven zodat we de garage weer kunnen bereiken en gebruiken. In de schuur vinden we bij de dagelijkse (illegale) ronde ’s avonds bijna geen enkel herkenbaar bewaarbaar (herinnerings) stuk. Alles is verbrand.

Zelfs van onze net gerestaureerde zeilboot, een wedstrijd 22m2 uit 1943, met 300 kg lood in de kiel, is niets terug te vinden. Wrang is het te zien dat een stapel briketten en haardhout er nog wel lag....

Verder zijn de concept herbouwplannen met de gemeente en met monumentenzorg alvast besproken. De vergunningsprocedure kan echter zomaar 26 weken gaan duren. Hopelijk kunnen we eerder los. Als eigenaar van je eigen monument en als architect van je eigen plannen word je overgeleverd aan ‘deskundigen’ die er allemaal iets van ‘vinden’, terwijl een bouwplan officieel slechts beoordeeld dient te worden op het wel of niet voldoen aan zgn. 'redelijke eisen van welstand'. Niet of het ook nog mooier kan, of ook anders, of misschien wel moderner, of juist niet, of een andere kleur dakbedekking ook wel zou kunnen etc etc. Het zijn met name deze (onnodige) frustraties die het toch al grote verlies extra zwaar maken. Maar, zoals eerder gezegd, we houden de kop ervoor.

Nadat we een aantal dagen en nachten geweldig zijn opgevangen door onze buren en onze dochter in Bartlehiem, zijn we zo goed en zo kwaad als het gaat weer teruggekeerd in ons eigen resterende woongedeelte. Electra, gas en water zijn op een veilige manier afgekoppeld, zodat we ons eerst weer kunnen redden. Zittend in onze kamer is het net of er niets is gebeurd. Maar in ons hoofd brandt het nog steeds. Drukte met schoonmaken, verzekeringszaken en asbestopruiming sturen onze dagen en verhinderen gelukkig dat we vervallen in weemoed en negativiteit. We willen nu graag actief meer doen, maar voorschriften en protocollen verhinderen dat. We hebben per heden ook besloten daar geen negatieve energie voor vrij te maken en zijn bezig met na te denken over onze toekomst en dus over een herbouwoplossing. Deze week zal waarschijnlijk ons eigen dak weer waterdicht kunnen zijn, zodat we tijd creëren voor een doorstart. Vele reacties bereiken ons in de vorm van kaartjes, bloemen, telefoontjes en persoonlijke bezoekjes. Geweldig! Een aantal boekingen kunnen we herplaatsen bij de B&B (Bed en Bruggetje) van onze dochter. Zij gaat per 1 april (versneld) van start. Met een website zijn ze ook druk in de weer. Op onze site zullen we voor hen naast een infopagina ook een link plaatsen. Hun capaciteit is met 8 personen echter niet toereikend om al onze boekingen te kunnen herplaatsen.

Op woensdagnacht, 20 februari, is onze prachtige monumentale boerderij in vlammen opgegaan. Wat dat betekent valt niet uit te leggen. Alle passie en energie, alle werk en hulp daarbij(!) in de afgelopen 20 jaar, zeg maar ons levenswerk, gaat- tegelijk met een belangrijk stuk cultuurhistorie- in luttele uren in rook op. Dat voelt als ‘knock out’. Op dit moment vinden er allerlei opruim- en schoonmaakwerkzaamheden plaats en is het tevens wachten op het her-aansluiten van gas, water en stroom (dus ook telefoon) en het weer vrijgeven van het terrein. Het voorhuis, dwz de ‘kop’ en de ‘hals’ staan nog overeind, weliswaar beschadigd, maar toch, we hopen daar zo snel mogelijk weer in te mogen trekken.

Gelukkig zijn alle aanwezige gasten die avond er heelhuids uitgekomen. De romp en de Stâl zijn in de as gelegd, de garage is wonderwel gespaard gebleven. Onze laatste B&B creatie, de Strowagen leek het ook eerst onbeschadigd te kunnen overleven, maar de volgende ochtend bleek smeulend vuur in het stro toch weer op te laaien en moest de brandweer opnieuw gaan blussen. Onze inschatting is dat de Strowagen -hoewel aangetast- toch reparabel is en binnenkort weer ‘verder’ kan. Natuurlijk pas nadat het terrein weer toonbaar en betreedbaar is.

We krijgen vele reacties via allerlei wegen tot ons en het klinkt misschien wat cliché, maar dat doet ons goed, ondanks alle ellende. Hartelijk dank daarvoor. De website met mailfunctie houden we mede daarom ook in de lucht, hoewel we wellicht niet in staat zullen zijn alle mails te beantwoorden.

Wat nu? Op dit moment leven we in de 'overleef' modus en proberen we emoties over dit verlies wat voor ons uit te schuiven. Bij de pakken neerzitten heeft geen zin, de knop moet om. Knock out is niet dood!

We hebben besloten alles in het werk te stellen om het schuurgedeelte – tenminste als dat mogelijk wordt gemaakt- zo goed mogelijk te gaan vervangen. Hoe, dat weten we nog niet en daar is zeker meer tijd voor nodig, maar wij willen de moed niet opgeven! Onder het motto ‘de Kop ervoor’, wat in dit geval ook letterlijk geldt, proberen we iets van perspectief te creëren. Middels deze Nieuwspagina zullen we een poging doen de voortgang vanaf heden bij te houden, zodat relevante informatie ook met anderen gedeeld kan worden.

Jan van der Leij en Afke Boersma